Αναπτύχθηκε το 2008 και αναφέρεται σε μία συγκεκριμένη βραχεία θεραπευτική προσέγγιση, μέθοδο και διαδικασία, η οποία απευθύνεται άμεσα σε όλα τα επίπεδα και υποστρώματα των νευροβιολογικών, των συγκινησιακών (θυμικών), των συναισθηματικών, αλλά και των γνωστικών και συμπεριφορικών λειτουργιών του ανθρώπου και «βλέπει» τον άνθρωπο από μια ολιστική, λειτουργική σκοπιά και όχι απλά σαν ένα σύνολο αλληλένδετων μεν, αλλά ανεξάρτητων λειτουργιών. Αποτελεί την πιο σύγχρονη εξέλιξη των Θεραπειών του Υποσυνειδήτου, με αναγνωρίσιμες καταβολές σε προσεγγίσεις στην κλινική ύπνωση όπως η ερικσονιακή και νεο-ερικσονιακή υπνοθεραπεία, η θεραπεία των καταστάσεων του εγώ, το συμβολόδραμα, η αναλυτική υπνοθεραπεία, η clinical affectology κ.α.
Εκτός από την επιλεκτική και κατάλληλα προσαρμοσμένη χρήση κλασικών τεχνικών της θεραπείας του υποσυνειδήτου, η Βιοθυμική ψυχοθεραπεία χρησιμοποιεί πρωτοποριακές τεχνικές οι οποίες έχουν αναπτυχθεί και τεκμηριωθεί μέσα από επισταμένη κλινική έρευνα, ιδιαίτερα όσον αφορά στην πολυεπίπεδη αποτελεσματικότητά τους. Σημαντικό στοιχείο αυτής της θεραπείας είναι και η προσαρμοσμένη χρήση κατάλληλα διαμορφωμένων μεθόδων της συμπεριφοριστικής, όπως η συστηματική απευαισθητοποίηση. Η Βιοθυμική ενσωματώνει επίσης στοιχεία βιοανάδρασης, όπως η ηλεκτροδερμική αγωγιμότητα.
Μια σημαντική πτυχή της Βιοθυμικής προσέγγισης είναι η ψυχοεκπαίδευση δηλαδή η προετοιμασία του πελάτη σε συνειδητό επίπεδο. Βασικός στόχος της ψυχοεκπαίδευσης είναι η σταδιακή εστίαση της προσοχής (συνειδητής και ασυνείδητης) του πελάτη μέσω στοχευμένων συζητήσεων, στους εσωτερικούς μηχανισμούς οι οποίοι δημιουργούν και διατηρούν τις ανεπιθύμητες αυτοματοποιημένες αντιδράσεις του ή τα ενοχλητικά συναισθήματα από τα οποία υποφέρει.